Ne Zaman Başımı Yastığa Koysam

Yine aynısı oluyor. Gözlerim tavandaki örümcek ağına kitleniyor kafamı ne zaman yastığa koysam. Duvarda asılı saatin çıkardığı sesten başka çıt yok odada. Ha, bir de kalbimde ki ritm bozukluğu. İlk önce günün muhasebesini yapıyorum. Her gün bir yanlışı eksiltiyorum. Bugün küfre son verdim mesela. Dün gece yalan yok demiştim. Yarın alkole son vereceğim. O günden beri her Çarşamba gecesi alkolü bırakıyorum. Perşembe sabahı yeni bir sayfa açıp alkole verdiğim yasağı kaldırıyorum.

Korkma! Yalan, küfür, ihanet, menfaat artık penceremden içeri bakamıyor bile. Daha sonra yarın ne yapacağımı düşünüyorum. Kaçta uyanıp, kaç saatte hazırlanacağımı. Giyeceğim pantolon yine senin aldığın olacak. İnsanlar hep onu görüyor üzerimde. Ve biliyor musun, sanki senle geziyorum onu giydiğimde. İş çıkışında ne yapacağımı düşünüyorum. Yaşıyor olsaydın birlikte yemek yerdik. Olsun. Ben yerim sen izlersin. Sonrasında rüyamda ne görmek istediğimi düşünüyorum. İnanması güç ama, küçük bir çocuk gibi ‘Bana yarın olacakları göster Tanrım’ şeklinde bir dua çıkıyor her gece ağzımdan. Güzel şeyler hayal ediyorum; Beni senin uyandırışın gibi. Ve en sonunda nasıl uyuyacağımı düşünüyorum. Biliyor musun, genelde en uzun bu süreç geçiyor. Çünkü hiçbir zaman istediğim saatte uyumayı beceremedim. Ve ne zaman başımı yastığa koysam uykum kaçıyor. Ve ne zaman hayaller kursam hayalden öteye gidemiyor. Ve ne zaman uykuya dalıyor olsam, başımı yastığa koyduğumda canlanan her şey ölüyor.

Leave A Comment