34 – 1


Hava erken karardı bugün. Henüz saat 17 sularıydı ki güneş terk-i diyar eylemiş, bulutlar hangi rengi giyeceklerine karar verememişçesine biraz beyaz, biraz kızıl ve biraz da -siyaha yakınca- griydiler. Bir kadroluyla karşılaştım. Sivilde olsam aralarına hemen hamak kurmak isteyeceğim iki ağaçtan birinin dibinde oturmuş sigara tüttürüyordu. “Hava” dedim, “hep böyle midir burada? Şikayet ettiğimden değil, aksine çok severim. Kasvetli havalar bende bir şeyler uyandırır hep.” 

-Cevap vermedi.

Uzaklaştım yanından. Kışla içinde bir sürü kedi ve köpek var. Köpeklerden birine seslendim. Gönülsüzce hareketlendi, yanıma uzandı. Başını bacağımın üzerine koyarak çenesini kaldırdı. Bu hareket, onun bana “beni sev” deme şekliydi. Onun sevilmeye ihtiyacı olduğu kadar benim de onu sevmeye ve içimdeki öfke bulutunu dağıtmaya ihtiyacım vardı. Bu şekilde yat içtimasına kadar olan yaklaşık 3 saatlik süreyi doldurdum. Koğuşa dönmek için ufaklığın kafasını nazikçe kaldırdım. Ayağa kalktı ve karşısında diz çöktüm. Ellerimi, iki kulağını avuçlayacak şekilde kafasının iki yanına yerleştirerek burnundan öptüm ve koklayarak suratına bir kaç öpücük daha kondurup koğuşa yöneldim.

34 kişilik koğuşta -1 olmak için düşlere dalmaya vardım. Odada herkes horluyor, kimseden şikayetçi değilim. Benim -1 hasretim özgürlük düşkünlüğünden. Gökyüzüne baktığımda yine aynı bulutlar, düşen yağmur taneleri yine tatsız. Su biraz lezzetsiz ama insan burada da insan.

Şöyle bir düşünmek istiyorum. Aslında buraya gelirken en çok heveslendiğim şeydi düşünmek. Düşüneceklerimi bile planlamıştım gelmeden. “Evdeki hesabın çarşıya uymadığı bu yerde ne yapıyorum ben?” diye düşünürken, göz kapaklarım yavaş yavaş ağırlaşıyordu. Buna bağlı olarak kurduğum düşleri gerçeklerle karıştırmaya başlamıştım. Uyudum. Hemen sonra uyandım. Sonra yine uyudum. Uykularımda rüyalar görüyor ancak uyandığımda sadece rüya görmüş olduğumu hatırlıyordum. İçerikleri aklımda kalmıyor, rüyaya ilişkin sadece yüzler ve isimler anımsıyordum. Bu şekilde iki hafta geçmişti. Kaldı son bir. Bir kaç gece ve bir kaç gündüz sonrasında, bugün bir kışla koğuşunda, bilmek kaç yüz kişinin yatağı olmuş bu ranzadan farklı olarak hamağımda ya da çadırımda uyuyup uyanacağım. O zaman gördüğüm rüyaları da daha iyi anımsayacağım tahminimce. Ve 34-1 olmaktansa 34-33 hesabı yapıp 1 ben kalacağım. 

Bir yorum yazın